sztuka.

 Maski, dzwonki, futra, kolorowe wstążki. Taniec, śmiech i hałas, które od wieków mają ten sam cel – odpędzić złe duchy i zło, oczyścić przestrzeń, dać ludziom nadzieję i poczucie siły wspólnoty. Mój nowy cykl olejnych obrazów wyrasta z refleksji nad tożsamością rozumianą jako proces, a nie jako przypisana z góry kategoria.  Tożsamość nie jest granicą ani definicją a raczej naturalnym ruchem, który powstaje z pamięci, doświadczeń zbiorowych, rytmu ciała, dźwięku, obrazu i powtarzalności gestów przekazywanych przez pokolenia.  Staram się badać obszar wspólnych korzeni kulturowych wychodząc z założenia, że podziały państwowe, administracyjne czy historyczne konflikty nie są w stanie wymazać tego, co ukształtowało nas znacznie wcześniej: wspólnej wyobraźni, symboliki, rytuałów i sposobów przeżywania świata. Ziemie, które dziś należą do Polski, Ukrainy, Białorusi i Rosji europejskiej, przez wieki tworzyły ciągły obszar wymiany kulturowej, w którym rytuały, pieśni, maski, obrz...